Ik kies nu voor mezelf, voor mijn eigen gezondheid.

Elke dag was ik benauwd. Ik nam pufjes voor mijn longen, en in plaats van dat het beter ging, ging het ieder jaar achteruit, met steeds meer medicijnen tot gevolg. Meer corticosteroïden, een droge keel, vastzitten in het hoesten, regelmatig een keelontsteking. Ik wilde het niet meer.

Dus ging ik zelf op zoek. Ik kwam erachter dat er een connectie was tussen mijn darmen en mijn longen, dat ik meer stress had dan ik vermoedde, en dat ik juist die dingen at die ik moeilijk kon verteren, waardoor ik mijn eigen klachten aanwakkerde.

Ik ontdekte ook dat er voor longklachten geen one-size-fits-all aanpak bestaat: de ene docent noemde astma een “sympathische ziekte”, de andere zei juist dat ik het in mijn darmen moest zoeken. Dus ging ik zelf aan de slag, met intolerantie-onderzoek, een ontlastingsonderzoek van mijn microbioom en een orthomoleculaire specialisatie over stress. Ik leerde niet alleen over de verschillende assen in het lichaam, maar ook over mezelf.

Door bepaalde voeding weg te laten, was de benauwdheid binnen enkele weken 60 tot 70% minder. Alleen die piepende ademhaling in rust bleef nog. Ik pakte mijn stress aan, at ontstekingsremmend en nam andere supplementen, die mijn longen ondersteunden, het slijm dunner maakten en de ontsteking lieten afnemen.

Die extra medicatie gebruik ik niet meer. De pufjes nauwelijks nog, af en toe, eerlijk is eerlijk, maar heel weinig. Door mijn voedingspatroon aan te passen en mijn darmen en stressbalans te herstellen, kwam mijn hele lijf en geest weer in balans.

Vandaag help ik anderen met datzelfde uitgangspunt: niet symptomen onderdrukken, maar de oorzaak vinden. Voeding, leefstijl, stressreductie, suppletie, beweging en goede slaap, het lichaam is een geheel en alles staat met elkaar in verbinding.